Toegepaste Gerontologie

Studenten aan het woord

Lessen volgen, projectopdrachten uitvoeren, onderzoek doen, stage lopen. Mattias en Matthijs vertellen hun ervaringen.

Mattias: ik zie nog steeds enorme kansen om als ondernemer te grijpen

“Ik zal heel eerlijk zijn: voordat ik aan deze opleiding begon, wist ik nog niet zo heel veel over ouderen. Het leek mij wel leuk en interessant om met en voor ouderen te werken. Maar mijn voornaamste reden om voor de studie te kiezen, was omdat er heel veel kansen waren. Ouderen zijn immers de grootst groeiende groep ter wereld. Het is misschien beetje raar, maar ik dacht in het begin al snel in geld. Dit had alles te maken met dat ik hiervoor een zakelijke opleiding heb gedaan. Die mening is inmiddels door alles wat ik gezien, gehoord en geleerd heb wel al aangepast, maar ik zie nog steeds enorme kansen om als ondernemer te grijpen.  

Zelf heb ik dit eerste half jaar als heel erg prettig ervaren. Leraren zijn in alle gevallen bereid je verder te helpen en staan ook altijd voor je klaar. Ze weten wie ik ben, wat ik goed en minder goed kan en ondersteunen mij hier ook bij. Dit was op andere scholen voor mij weleens anders. Wat voor mij echt een fijne ervaring was, is dat in vooral de eerste periode bij bijna elke les een oudere aanwezig was. Deze ouderen kwamen namens Denktank 60+ Noord om samen met ons de lessen te volgen en ons als klas waar nodig bij te helpen. 

Onze klas is meestal een feestje. Meestal figuurlijk natuurlijk, maar soms ook letterlijk. Dit maakt dat wij als klas een vrij hechte band hebben, er is veel vertrouwen en dat maakt het ook makkelijker jezelf te zijn. 

De vakken heb ik tot nu toe bijna allemaal als prettig ervaren. Natuurlijk er zijn een aantal waarvan je denkt ‘ja moet dat nou?’, maar dat houd je toch. Vanwege mijn vooropleiding zijn de meeste vakken voor mij wel nieuw, maar een beetje uitdaging is vaak wel fijn. Zelf verkeer ik al de hele tweede periode in een soort ‘winterdip’. Ik denk dat iedereen daar wel een beeld bij heeft. Dat zijn de dagen dat mijn vader tegen mij zegt: ‘jij hebt een liefdesrelatie met je bed!’ en soms ben inderdaad ’s morgens wat later. Maar ik ga nog steeds met veel plezier naar Windesheim!”

Matthijs: je werkt met de ouder wordende mens, in de breedste zin van het woord

Dementie. Wat een rare ziekte is dat toch. Hoe kan het zijn dat je alledaagse dingen niet meer uit kan voeren? Dat je steeds meer dingen vergeet? Deze ziekte boeit mij al van jongs af aan. Zeker toen mijn oma gediagnostiseerd werd met de ziekte van Alzheimer, de meest voorkomende vorm van dementie. Toen ze nog thuis woonde, ging ik vaak bij haar op bezoek. Gewoon, om even een praatje te maken of een potje Rummikub te doen. Of soms gingen we gewoon tv kijken, zeiden we niet veel. Dan keek ik haar aan en dacht ik; wat gaat er toch om in dat koppie?

Dat is één van de redenen waarom ik de opleiding Toegepaste Gerontologie ben gaan studeren. Bij deze opleiding houd je je bezig met de ouder wordende mens, in de breedste zin van het woord. Je kijkt hierbij naar verouderingsvraagstukken en probeert hier, samen met de doelgroep, oplossingen voor te bedenken. Kun je mensen met dementie dan ook nog bij dit soort processen betrekken? Jazeker! Vaak menen wij oplossingen te moeten bedenken vóór de doelgroep, in plaats van mét de doelgroep. Ook al zijn mensen met dementie soms in de war of zijn ze af en toe de weg kwijt; ze kunnen nog heel veel. Dit komt goed tot zijn recht bij het kleinschalig woonconcept, waar mijn oma 5,5 jaar gewoond heeft na haar gedwongen opname in het verzorgingstehuis. Taken die mijn oma vroeger dagelijks deed, zoals aardappels schillen of de was opvouwen, kon ze in dit woonconcept doen. ‘Zo kan ik de lieve zusters een beetje helpen’, zei ze dan. Prachtig toch!

Dankzij landelijke campagnes en enthousiaste neuropsychologen, zoals Erik Scherder, is er veel meer bekendheid rondom het onderwerp dementie. Ook is er veel geïnvesteerd in onderzoek naar deze ziekte. Zo kwam er afgelopen week in het nieuws dat er binnen nu en een jaar een bloedtest ontwikkeld is waarmee de ziekte van Alzheimer sneller is op te sporen. 
We zijn er nog lang niet, maar er zijn veel ontwikkelingen rondom deze ziekte. Ik zie hier zeker een rol weggelegd voor TG-ers. Als ouderendeskundigen kunnen wij de doelgroep bereiken en betrekken bij onderzoeken. Dat lijkt mij erg belangrijk in onze vergrijzende samenleving!