Alleen samen kunnen we goede persoonsgerichte zorg en ondersteuning leveren

Misschien is het wel het lectoraat met de langste naam van Nederland: het lectoraat Verpleegkundig Perspectief op Persoonsgerichte Zorg en Ondersteuning. De unieke samenwerking tussen Isala, IJsselheem, Icare, Carinova en Hogeschool Windesheim is belangrijk voor de toekomstige zorg in Regio Zwolle. Want door vergrijzing, een 
toenemende zorgvraag en minder zorgprofessionals moet het anders. Een vraaggesprek met Myrna Pelgrum Keurhorst, de lector die op 16 april 2026 officieel werd geïnstalleerd.

Wat maakt het lectoraat zo uniek?

‘Dat een bedrijf of instelling samenwerkt met een hogeschool is niet uniek in Nederland, maar wel de schaal waarop dat gebeurt binnen ons lectoraat. Windesheim werkt samen met vier verschillende zorgorganisaties uit de regio: Isala, IJsselheem, Icare en Carinova. Goed voor de gezamenlijke kennis van zo’n 10.000 zorgmedewerkers. Van spoedeisende hulp in het ziekenhuis tot verpleeghuiszorg en van revalidatie tot wijkverpleging. Verpleegkundig gezien verschilt de context van deze settingen zeker, maar uiteindelijk heeft elke zorgmedewerker een rol in de zorg en ondersteuning van mensen. Het voordeel van de 
samenwerking is dat we heel dicht op de werk- en onderwijsvloer staan. We kunnen meteen aan de slag met vragen uit de dagelijkse praktijk.’

Waarom is het lectoraat zo belangrijk voor de regio?

‘Het bieden van persoonsgerichte zorg en ondersteuning staat ook in Regio Zwolle onder druk. Daarnaast is er steeds meer besef dat we die goede zorg en ondersteuning alleen samen kunnen blijven leveren. Vanuit die gedachten is er steeds meer behoefte aan kennis en onderzoek waarin de cliëntreis centraal staat. En die reis gaat vaak over de grenzen van een enkele organisatie heen. In onze onderzoeksgroep werken cliënten, verpleegkundigen en andere zorgverleners, onderzoekers, docenten en studenten samen aan wetenschappelijk onderzoek dat gericht is op praktijk. Het onderzoek richt zich op zorg en ondersteuning die blijvend aansluiten op het persoonlijke verhaal van mensen die zorg en ondersteuning nodig hebben, en waarin cliënten en verpleegkundigen mede ontwerpen en richting geven.

Wat is goede persoonsgerichte zorg en ondersteuning?

‘Het belangrijkste is dat mensen gezien en gehoord worden. Dat zorg en ondersteuning aansluiten bij wie iemand is, wat iemand belangrijk vindt en hoe iemand het dagelijks leven wil vormgeven. Persoonsgerichte zorg gaat dus niet alleen over een medische behandeling, maar ook over de sociale situatie, relaties en wat iemand nodig heeft om zo zelfstandig en betekenisvol mogelijk te leven. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in de praktijk hebben mensen vaak met veel verschillende zorgverleners en organisaties te maken. Juist dan is goede samenwerking belangrijk, zodat mensen niet steeds opnieuw hun verhaal hoeven te vertellen en zorg beter op elkaar aansluit.’

Hoe zou je je eigen rol daarbinnen omschrijven?

‘Ik ben iemand die heel erg van het samenwerken is, maar daarin ook kordaat doorpakt op basis van draagvlak in de regio. De ene dag praat ik met bestuurders, de andere dag loop ik mee met zorgprofessionals en praat ik met mensen die zorg en ondersteuning zelf ontvangen. Ook kijk ik samen met collega’s van Windesheim hoe we de bachelor- en masteropleidingen zo goed mogelijk kunnen laten aansluiten op het werkveld. Het is fijn om te zien dat er zoveel draagvlak is binnen Regio Zwolle om onze zorg en ondersteuning samen verder te verbeteren.’

Waar komt jouw persoonlijke drive vandaan om de zorg te verbeteren vandaan?

‘Uit heel veel! Voorbeeld: toen ik studeerde, werkte ik als ondersteuner in de thuiszorg. Dan kom je ook bij mensen achter de voordeur en zie je hoe belangrijk zorgverleners en andere professionals zijn in iemands leven. Maar ook als in mijn tijd als docent verpleegkunde merkte ik dat. Mensen zijn soms echt afhankelijk van de ondersteuning die zij ontvangen.’ 

Wat gaan inwoners van Regio Zwolle die zorg of ondersteuning nodig hebben straks merken?

‘Idealiter merken inwoners straks dat de zorg menselijker en samenhangender voelt. Dat zorgverleners beter samenwerken, informatie beter wordt overgedragen en dat er meer aandacht is voor wat iemand écht nodig heeft in het dagelijks leven. Soms gaat dat over medische zorg, soms over ondersteuning thuis, meedoen in de samenleving of het verhelpen van eenzaamheid. Uiteindelijk draait het erom dat mensen zich gezien en gehoord voelen. Gezondheid gaat namelijk over veel meer dan alleen ziekte. Uit onderzoek blijkt dat 89 procent van de gezondheidsproblemen komt door externe factoren, zoals eenzaamheid of financiële stress. Daarom willen we zorg en ondersteuning dichter bij mensen organiseren en beter laten aansluiten op hun dagelijks leven. Zo kunnen we stap voor stap bijdragen aan betere, persoonsgerichte zorg en ondersteuning.’