Mijn paard én mijn docenten houden mij scherp

Anniek zit al sinds haar vijfde elke week in het zadel. Vanaf haar veertiende rijdt ze internationale wedstrijden. Als talentvolle dressuurruiter traint ze zes dagen per week en start ze op nationale én internationale wedstrijden, zoals het NK en het EK. Hoe combineert ze haar topsportcarrière met de Lerarenopleiding Lichamelijke Opvoeding?

Topsport en studie balanceren

"Ik heb veel trainingen en wedstrijden, dus ik probeer zo te plannen dat ik zo min mogelijk school mis. Soms kan dat niet anders. Trainingen vallen weleens onder schooltijd en bij internationale wedstrijden ben ik van woensdag tot zondag weg. Dan mis ik drie dagen school en moet ik alles inhalen. Het kost veel tijd en ik moet er hard voor werken, maar dankzij de flexibiliteit van Windesheim kan ik het goed combineren.

Aan het begin van het jaar werd ik ingedeeld in een klas en bleek mijn stagedag op vrijdag te zijn. Maar als ik een wedstrijd heb, is dat vaak op vrijdag of zaterdag. Vrijdag is voor mij dus geen ideale dag om stage te lopen. Ik heb dat meteen aangegeven. Binnen een middag was het geregeld dat ik naar een andere klas ging, met een stagedag die beter paste."

Passie voor paardrijden

"Ik ben begonnen met paardrijden omdat mijn moeder ook reed. Als vierjarig meisje wilde ik al, en op mijn vijfde ben ik gestart op een shetlander op de manege. Met verschillende pony’s en paarden werd ik steeds beter en zo rolde ik het professionele niveau in.
Mijn moeder rijdt nog steeds op hoog niveau. We doen dit echt als gezin. Ik woon met mijn ouders en broer, mijn opa en oma wonen naast ons en de paarden staan aan huis. Ze staan altijd op nummer één. Iedereen draagt zijn steentje bij, ook financieel, dus we moeten er samen volledig achter staan. Daar heb ik veel geluk mee."

Sport als spiegel

"Een paard is voor mij een spiegel. Als ik met een chagrijnige kop opstap, moet ik niet verwachten dat het goed gaat. Zit ik in een positieve flow, dan krijg ik dat ook terug. Als ik zenuwachtig ben, voelt het paard dat meteen. Nu weet ik wat ik moet doen. Je moet laten zien wat je in huis hebt, daar train je voor.

Op school houden docenten mij juist een spiegel voor. Tijdens turnen was ik vooral bezig met alles in één keer goed willen doen. Die mentaliteit herken ik ook in het paardrijden. Soms wil ik drie stappen tegelijk zetten en alles meteen perfect hebben. Docenten die zelf uit de sport komen, zoals mijn turndocent Arnold, hebben mij mentaal goed ondersteund. Hij heeft professionele turnsters getraind en begreep die druk. Hij leerde me dat alles tijd nodig heeft en dat je niet alles tegelijk moet willen. Elke stap heeft zijn eigen ontwikkeling."

Toekomstplannen

"Hoe mijn toekomst eruitziet, weet ik nog niet. Ik had me volledig op de paarden kunnen richten en mijn studie op de achtergrond kunnen zetten. Maar in de sport is niets zeker. Over tien jaar kan ik niet met zekerheid zeggen dat ik de Olympische Spelen heb gereden en daar mijn geld mee verdien. Daarom kies ik voor een studie waar ik ook veel passie voor voel. Mijn hoop is dat ik uiteindelijk allebei kan doen: lesgeven in het onderwijs én blijven werken met paarden."

Bekijk de voorzieningen voor topsporters