Het studieverhaal van Mansoureh

Iedere student is uniek en heeft een eigen verhaal. Het leven loopt niet altijd zoals je hoopt of plant. Dan is het belangrijk dat studeren niet stilvalt, maar meebeweegt met wat er in je leven speelt. Binnen Windesheim geven we studenten daarom ruimte voor onder andere hun tempo, planning en toetsvorm. Zo maken we leren toegankelijk en leiden we op voor de toekomst. 

Vier jaar geleden verhuisde Mansoureh (34) vanuit Iran naar Nederland. In haar thuisland stond ze al voor de klas als wiskundedocent. Vorig jaar rondde ze bij Windesheim het traject De stap naar de klas voor statushouders af. Momenteel volgt ze daar de lerarenopleiding wiskunde. Samen met haar begeleider Ines vertelt ze over de stappen die ze daarvoor zet. 

Wat is jouw uitdaging, Mansoureh?    

'Toen ik vier jaar geleden naar Nederland kwam, wilde ik graag de Nederlandse taal leren. Daarom volgde ik de opleiding NT2 op Windesheim. In Iran was ik docent wiskunde op een middelbare school en ik heb daar een bachelordiploma behaald. Ik dacht dat het hier niet zou lukken om weer als wiskundedocent te werken, omdat je daarvoor de taal heel goed moet beheersen. Mijn taaldocent zag mijn passie voor het onderwijs. Ze zag hoe ik mijn klasgenoten hielp en vroeg: “Wil jij in Nederland docent worden? Ik weet zeker dat jij het kan.”

Via haar kwam ik in contact met Ines en haar collega Sanne voor het traject De stap naar de klas voor statushouders. Toch dacht ik in het begin: kan ik dit wel? Bij mij moet alles perfect zijn, en dat maakt het soms lastig. De gesprekken met Ines gaven mij meer zelfvertrouwen en daardoor durfde ik ervoor te gaan. Inmiddels heb ik mijn B2-diploma Nederlands behaald. Nu volg ik de opleiding om weer wiskundeles te kunnen geven en loop ik stage op een middelbare school.' 

Wat vraagt zo’n situatie van jou als begeleider, Ines?  

'Voor mij lag de uitdaging in het versterken van Mansoureh’s zelfvertrouwen. Ik zag meteen dat ze het kon, maar zij twijfelde daar zelf nog aan.

We hebben eerder mensen uit Syrië en Turkije begeleid die een vergelijkbaar traject hebben doorlopen. Dat zijn mensen die in hun land van herkomst al leraar waren en hier opnieuw voor de klas willen staan. Wat we daarbij steeds zien, is dat de taal echt exponentieel groeit, vooral zodra ze stage gaan lopen.

Ik heb er dan ook alle vertrouwen in. Mansoureh heeft enorm veel motivatie. Alleen die onzekerheid was in het begin groot. Die heeft ze inmiddels grotendeels overwonnen, maar nog niet helemaal. Ze is heel erg bescheiden en heeft zelf niet altijd door hoe goed ze is.

Voor vier jaar in Nederland spreekt ze al ontzettend goed Nederlands. Ze vond het heel spannend om stage te gaan lopen, maar dat gaat allemaal goed. Ze haalt al haar tentamens terwijl ze pas in september is begonnen. Dat zegt genoeg. Ik heb haar ook gezegd: zie jezelf als een voorbeeld. Als een rolmodel voor kinderen en in het bijzonder die met een migratieachtergrond. Dat is iets heel waardevols.' 

Heeft Mansoureh door haar achtergrond als docent vrijstellingen kunnen krijgen, Ines? 

'Ja. Mansoureh heeft in Iran al een bachelor behaald. Die is hier erkend door het IDW. Op basis daarvan heb ik gekeken voor welke onderdelen zij vrijstelling kon krijgen. Daardoor kan ze de opleiding in deeltijd volgen en hoeft die niet vier jaar te duren. Dankzij die vrijstellingen en door veel stage te lopen, kan zij haar opleiding in twee jaar afronden.' 

Naast de vrijstellingen, wat is er in jouw leerroute nog meer aangepast, Mansoureh? 

'Ik krijg bijvoorbeeld dertig minuten extra tijd bij het examen. Dat geeft me wat meer ruimte om goed te lezen. Ook mag ik een woordenboek meenemen tijdens een tentamen. Ik loop nu veel stage en daar word ik niet anders behandeld. En dat is goed.' 

Is er steeds meer behoefte aan maatwerk, Ines? 

Ines: 'Zeker. Ik kijk per student: wat is je achtergrond? Waar heb je vrijstelling voor? Wat kun je combineren? En hoe zorgen we ervoor dat je de opleiding zo passend mogelijk kunt afronden?

Op die manier krijgt iedere student een individuele route. We kijken bijvoorbeeld ook naar studenten die tijdens hun stage heel goed presteren. Soms kunnen zij twee stages combineren. Als iemand snel progressie maakt, kun je de opleiding versnellen.

Dat is natuurlijk de positieve kant van maatwerk. Maar er zijn ook situaties waarin studenten juist behoefte hebben aan vertraging. Bijvoorbeeld bij Mansoureh en een andere Iraanse student. Toen de oorlog in Iran in februari begon, viel dat samen met een tentamenweek. Zij hebben die tentamens moeten missen, omdat er op dat moment belangrijkere zaken speelden en ze simpelweg niet in staat waren om aan tentamens te denken.'

Mansoureh: 'Klopt, ik kon toen geen tentamen maken. Ik maakte me veel zorgen om mijn familie en ik kon geen contact met hen krijgen, omdat het internet daar werd platgelegd. Inmiddels heb ik gelukkig weer contact met hen.

Ines: Iedereen komt hier met het doel om een diploma te halen. Maar mensen zijn zoveel meer dan alleen student. Daar moet ook ruimte voor zijn.' 

Hoe heb je de ondersteuning vanuit Windesheim ervaren, Mansoureh? 

'Heel goed. Windesheim kijkt echt naar mijn achtergrond. Er wordt meegedacht en geholpen, waardoor ik niet alles opnieuw hoef te doen wat ik al in Iran heb behaald. Ines is een hele goede begeleider. Ik kan haar alles vragen en ze staat altijd voor mij klaar. Zij en de andere begeleiders en docenten geven mij het vertrouwen dat ik nodig had om deze stap te zetten. Ook heb ik veel aan mijn medestudenten. We helpen elkaar en kunnen met vragen bij elkaar terecht. We inspireren en motiveren elkaar.' 

Wat maakt het voor jou zo leuk om studenten zoals Mansoureh te begeleiden, Ines? 

'Deze studenten wonen nog niet zo lang in Nederland en zijn enorm gemotiveerd om hier iets van hun toekomst te maken en hun doel te behalen. Daar krijg ik echt energie van.

Omdat ik zelf ook een andere achtergrond heb denk ik dat ik hen goed kan begeleiden. Ik kom uit ex-Joegoslavië, uit Bosnië, en woon inmiddels al dertig jaar in Nederland. Daardoor kan ik me goed verplaatsen in hun situatie. Ik begrijp beter met welke uitdagingen ze te maken hebben en kan hen daardoor gerichter ondersteunen.' 

Waar zou je over vijf jaar willen staan, Mansoureh?   

'Natuurlijk voor de klas. Ik vind het geweldig om stage te lopen en les te geven aan leerlingen. Vooral om hen te helpen met lastige sommen. Sommige leerlingen zeggen: “Waarom ben je vandaag niet bij de les geweest? We willen van jou les.” Dat vind ik zo’n mooi compliment.'