Vrouw met pen en man achter laptop in X-gebouw Windesheim

Studenten aan het woord

Lees het verhaal van de master Educational Needs-studenten Esther van Nus en Mascha Groenman.

Esther van NusEsther van Nus volgt de leerroute Remedial teacher.

De opleiding maakt mij bewust

"Dankzij de master Educational Needs kan ik mijn kennis direct toepassen in de klas. De opleiding maakt mij bewust. Ik heb meer inzicht gekregen in mijn didactisch handelen en de positie als leerkracht/remedial teacher in het speciaal onderwijs. Ik werk nu meer vanuit de modellen voor rekenen en lezen en kan mijn handelen beter aanpassen aan de groep als geheel en aan de individuele leerling.

Ik geef les aan de bovenbouw op een school voor speciaal onderwijs. Mijn leerlingen hebben externaliserende gedragsproblemen (cluster 4). Omdat ik me verder wil ontwikkelen volg ik de leerroute Remedial teacher, wat best pittig is. Ik ga een dagdeel in de week naar Windesheim en verder studeer ik thuis veel.

Na de opleiding Remedial teacher ga ik nog de leerroute Intern begeleider volgen. In de toekomst wil ik het voor de klas staan combineren met een eigen praktijk waarin ik kinderen begeleid."

 

Mascha GroenmanMascha Groenman is leerkracht op een basisschool in Bergen (groep 3) en volgt de leerroute Talentontwikkeling.

Samen op avontuur

“De eerste module ging over dialogen rond onderwijsbehoeften. Ik moest mijn overtuigingen op papier zetten en in gesprek gaan met leerlingen. Gelukkig doe ik dat laatste graag en vaak – dat eerste ook trouwens. Ik had heus al eerder groep 3 gehad, maar al zo lang geleden dat me er niet zoveel van bij gebleven was. Ik kon me nog herinneren dat ik het wat saai vond. Voor mij nieuw dus en voor de kinderen ook. Een avontuur om samen in te gaan.

In eerste instantie moest ik erg aan de leeftijd wennen. Ik had namelijk gewoon te maken met kleuters. Gelukkig ging dat vrij snel en makkelijk en kon ik mijn aanspreektoon en grapjes beter op de leeftijd aanpassen. Voor mijn gesprek koos ik J. Hij ging wat zorgelijk het gesprek met mij aan. “Ik kan gewoon niet zo goed rekenen”, vertrouwde hij me toe. Zijn blik wat droevig, gericht naar het bord. “Dat andere boekje, Veilig leren lezen, kan ik wel en dat krijg ik ook sneller af. Daarin kan ik zien wat ik moet doen. Bij rekenen niet.”

Mij ging een lichtje branden. Ik ging met J. na of ik begreep wat hij bedoelde: bij Veilig leren lezen staan de opdrachten bovenaan de pagina in pictogrammen weergegeven, zodat de opdrachten begrijpelijk zijn voor beginnende lezers. Ik vertel wel altijd wat ze moeten doen, maar alles onthouden valt voor deze leeftijdsgroep niet mee. Voor het begrijpen van de rekenopdrachten moet je kunnen lezen. Anders weet je niet wat je moet doen.

Het is een prachtige ontdekking. Als ik niet met J. in gesprek was gegaan, had ik dat niet geweten.
En wat een gemiste kans van de uitgeverij: het is toch de bedoeling dat wij zelfstandige, kritische kinderen opleiden? Dan is een eerste stap wellicht de materialen zo vormgeven dat kinderen er zelfstandig mee uit de voeten kunnen.

Ik heb J. bedankt voor het gesprek.
Kinderen weten heel goed zelf wat zij nodig hebben. Luisteren is vaak al genoeg. Echt luisteren.”

Lees Mascha’s blog