Lachende student en studenten in gesprek

Oud-student aan het woord

Student Ilse Bonke vertelt over een interessante integratieweek.

‘We weten allemaal dat we leven in een wereld vol diversiteit, in een wereld waarin mensen verschillend zijn. Maar hoe anders mag je eigenlijk zijn? Wanneer val je buiten ‘het systeem’? En wie bepaalt wat anders of normaal is?’ Met deze zinnen begon de studiewijzer van de eerste integratieweek van het nieuwe schooljaar. Een prikkelende start van een interessante integratieweek. Mens met meer armen dan twee armen en benen

Ik ben deze week bezig geweest met vragen als: Hoe pas jij binnen het systeem? Wie valt er buiten het systeem? Hoe kijken we naar mensen die buiten het systeem vallen? Hoe handelen we als professional wanneer mensen in hun doen en denken tegen systemen ingaan en extreme gedachten uiten?

Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet weet wat ‘het systeem’ nou precies inhoudt. Een misschien wel vreemde opmerking, omdat ik me daar toch de hele week mee bezig heb gehouden. Ik ging aan de slag met de vraag ‘Hoe pas jij binnen het systeem?’ De oefening die daar bij paste, liet mij zien en ervaren dat het makkelijk is om jezelf en anderen in hokjes te plaatsen. Deze oefening werd gevolgd door een kijkje in het leven van een art-performer, Marina Abramovic. De opmerking ‘Misschien was Jezus wel een art-performer’ heeft menigeen aan het denken gezet en mij dus ook. Wat betekent het als ik zo naar Jezus ga kijken?

Deze week zijn we ook bezig geweest met de vraag hoe we naar mensen kijken die buiten het systeem vallen. Om deze vraag te beantwoorden, gingen we op excursie naar museum het Dolhuys in Haarlem. Vroeger verbleven hier mensen die volgens de samenleving ‘buiten het systeem’ vielen. Ik vond het een zeer indrukwekkende ervaring. Het is goed om te zien welke positieve stappen we hebben gemaakt in het systeem ‘zorg’. We konden verhalen lezen van bekende mensen die opgenomen zijn geweest in een ‘dolhuys’. Indrukwekkende verhalen die een kijkje gaven in het verhaal achter de mens. Tevens konden we testen hoe ‘gek’ we eigenlijk zelf waren, wat leidde tot verrassende uitkomsten.

Op de donderdag hadden we de mogelijkheid om met professionals in gesprek te gaan. Beide professionals werkten met mensen die op hun eigen manier buiten het systeem vielen. Een geestelijk verzorger uit het huis van bewaring en een docent aan een mbo-school. ’s Middags hadden we een gesprek met Mink de Vries, ervaringsdeskundige als het gaat om psychose. Het gesprek met hem zette me aan het denken. Iedereen kan een psychose krijgen, maar niet iedereen is er even gevoelig voor. Dit lijkt me iets om bewust van te zijn. Daarnaast vertelde Mink dat de lijn tussen een psychose en een profetie erg dun kan zijn. Mink liet zich onderzoeken door twintig psychiaters in opleiding. Na een gesprek met een psychiater-docent mochten de studenten een diagnose schrijven. De ene helft vond Mink gezond, de andere helft vond hem een psychiatrisch patiënt. De ene helft had een link met het geloof, de andere helft niet. Dit vond ik een interessante ontdekking: binnen welk systeem wordt er dan een diagnose opgesteld?

Hoe gaan we nou als toekomstige beroepsprofessional om met de mensen die buiten het systeem vallen? Wat dat systeem dan ook moge zijn. Op de vrijdag gingen we met deze vraag bezig. We kregen een training over effectief nuanceren. Een training waar alle ervaringen van deze week door ons gebruikt konden worden. We begonnen met het opschrijven van uitspraken waar wijzelf door geraakt werden. Hier kwam de uitspraak van Jezus als art-performer dan ook terug, opgeschreven door iemand die misschien zelf geraakt werd door die uitspraak of wist dat andere mensen daardoor geraakt werden. Ik merkte dat mijzelf vooral uitspraken bijblijven waarvan ik het idee heb dat ze me onrecht aandoen - een interessante ontdekking. Met theorie die we aangereikt kregen, konden we in tweetallen in gesprek over de uitspraken. Een leerzame ochtend, waar het thema van de week nog eens op een andere manier aan de orde kwam.

Om de week af te sluiten kregen we de opdracht om een viering in elkaar te zetten. Een viering waar alle ervaringen van de afgelopen week een plaats konden krijgen. Een verrassende manier om met de geleerde en ervaren stof aan de slag te gaan.

Zo werd de integratieweek voor mij een week waarin ik veel geleerd heb en waarin ik mijzelf een stukje verder heb ontwikkeld als professional.

Ilse Bonke,
Vierdejaarsstudent Godsdienst-Pastoraal Werk