Civiele Techniek

Blog van docent Sabine

“De accredi-wát?!”

Eind vorig jaar was het dan eindelijk zover: de accreditatie van onze opleiding Civiele Techniek.
Al minstens een jaar hadden we hier als team en betrokkenen naartoe gewerkt, over gediscussieerd en om gestrest. Wat een werk. Zelfs op het laatste moment werden er nog archiefdozen doorgewerkt op zoek naar ontbrekende stukken van vóór onze digitale inleveropdrachten. Ik werd er eerlijk gezegd wel wat chagrijnig van. En ik was zéker niet de enige.

Er werd voor D-Day ook veel geoefend. Gelukkig maar. We ontdekten maar weer eens waar onze talenten liggen, maar zeker ook wat onze valkuilen zijn… Hier en daar best pijnlijk en juist aan deze verbeterpunten werd veel tijd geschonken, het moest tenslotte perfect gaan. Maar wanneer is het perfect voor een stelletje techneuten bij elkaar?

Aan het bezoek van de accreditatiecommissie was een enorme organisatie vooraf gegaan. Dat had geresulteerd in een strak en uitgebreid programma. Docenten werden gehoord, maar ook studenten, het werkveld, alumni, het management en onderzoekers van het lectoraat.

Als docententeam hadden we zes posterpresentaties voorbereid, die tezamen een inkijk verschaften in onder andere onze didactische werkwijze, het curriculum en de eindcompetenties. Daarnaast stelden wij ons, als gemêleerd gezelschap, allen persoonlijk voor. Terwijl we in onze mooiste en onderling afgestemde kleding (op het laatste moment werd zelfs de stropdaskeuze nog via de groeps-app voorgelegd) onze presentaties gaven, besefte ik hoe enorm trots ik eigenlijk ben. Ik voelde de spanning en bekeek mijn eveneens ietwat zenuwachtige collega’s die zich stuk voor stuk precies, maar toch op natuurlijke wijze, aan het regime hielden. We waren onszelf en… het ging goed!

Na een lange, pittige en soms ook wat onzekere dag, kregen we om kwart voor zes ’s avonds het verlossende oordeel: ”Geslaagd!”. We hebben zelfs een bovengemiddelde beoordeling behaald: 2x goed en 2x voldoende. De accreditatie-commissie was met name gecharmeerd van ons eigen laboratorium. Blijkbaar is er naast ons slechts één andere hogeschool in Nederland waar studenten in eigen huis experimenteren met de stroomgoot, betonkubussen testen onder de drukbank en hout-practica uitvoeren. Voor ons een eyeopener!
We vierden het succes met een borrel bij Windesheim, die werd voortgezet met een hapje en een drankje in de stad.

De volgende ochtend overviel mij ineens mijn overvolle agenda. Het werd een zware dag, maar toch één met nieuwe energie. Tijdens mijn les Studieloopbaanbegeleiding met de tweedejaars zat de dag van gisteren nog volop in m’n gedachten, waardoor de les wat anders liep dan gebruikelijk. “Poeh, het is vrij laat geworden”, zei ik tegen de studenten, lachend en verontschuldigend… Ik vertelde de studenten over de geslaagde accreditatie.

“De accredi-wat?!”

De meeste studenten hebben er weinig van meegekregen, zij vinden onze topopleiding gewoon heel vanzelfsprekend. Ja, zij wel! 


Over Sabine Bodingius

Sabine Bodingius heeft een brede interesse in de techniek en heeft gewerkt aan uiteenlopende projecten als architect en buitenruimte ontwerper. Nu is zij hogeschooldocent bij de opleiding Civiele techniek en inspireert en motiveert ze haar studenten om eruit te halen wat erin zit. Met een brede en innovatieve inslag houdt ze ervan om out of te box te denken en ze triggert haar studenten om dit ook te doen. Ze schrijft voor de jonge technische generaties die bouwen aan onze leefomgeving van de toekomst.