Studentverzorgende

Student aan het woord

Studenten Verpleegkunde vertellen over hun keuze voor de opleiding en over studeren en stage lopen. Lees hun verhalen!

“Er wordt gauw onderschat hoe zwaar mantelzorgers het hebben”

Verpleegkunde studente over mantelzorg Een half jaar geleden moest mijn vader met spoed geopereerd worden. Het had niet veel gescheeld, of hij was er nu niet meer geweest. De schrik zat er natuurlijk behoorlijk in, maar na zijn operatie mocht ik hem gelukkig wel de hele dag bezoeken in het ziekenhuis. Natuurlijk maakte ik me in die periode wel zorgen. Maar ik vond alles wat er in het ziekenhuis gebeurde ook wel erg interessant. Ik heb veel om me heen gekeken en veel gevraagd. Zo was deze spannende periode ook een hele leerzame.

Toen mijn vader weer naar huis mocht had hij nog veel hulp en zorg nodig. Omdat mijn vader dat prettig vond, heb ik veel van die hulp en zorg op me genomen. Zo had hij bijvoorbeeld twee ontstoken wonden die ik samen met de thuiszorg heb verzorgd. Net als die tijd in het ziekenhuis, heb ik hier ook veel van geleerd. Tijdens de opleiding leer je immers wel wondverzorging, maar je brengt het meestal niet zo intensief in de praktijk.

Twee weken nadat mijn vader thuiskwam had ik een tentamenperiode. Maar voor leren had ik niet veel tijd. En ik kon me ook niet zo goed concentreren. Als een geluk bij een ongeluk kon ik veel van wat ik leerde in het ziekenhuis gebruiken. En ik heb bijna al m’n tentamens gehaald! Ik kon alleen geen tijd steken in het behalen van vrije studiepunten. In overleg met de opleiding mocht ik daarom hiervoor mijn mantelzorgtaken inzetten. Daarvan moest ik wel een verslag maken en inleveren.

Alle medische en verpleegtechnische kennis die ik in deze periode heb opgedaan, kan ik dus goed gebruiken. Tegelijkertijd heb ik een heel ander beeld gekregen van mantelzorgers. Wat hebben die het zwaar en wat wordt dit onderschat! Je hebt niet alleen de zorg voor de ander, maar daarnaast moet je vaak ook heel veel dingen regelen. Dat is lastig en vermoeiend. Achteraf gezien had ik in mijn stages in de ouderenzorg best wel eens wat vaker kunnen informeren naar hoe het ging met partners of familieleden. Nu ik stage loop in het ziekenhuis, ga ik hier ook zeker aandacht voor hebben!

Lees het verhaal van Daniël over zijn ervaringen in het eerste jaar

Student Verpleegkunde, eerste jaarIk deed een mbo-opleiding in een hele andere richting die toch niet helemaal mijn ding was. Daarom  besloot ik na het behalen van mijn diploma de gok te wagen. Ik koos voor de opleiding Verpleegkunde, omdat ik graag met mensen werk en je daar lekker veel praktijk hebt. Daarom vind ik de vakken Technische Vaardigheden en Communicatieve Vaardigheden ook zo leuk: deze bestaan voornamelijk uit praktijk. En tijdens mijn stage kom ik er achter hoe fijn het is alle theorie in je hoofd te hebben en te gebruiken in de praktijk.

De overstap van het mbo naar het hbo is vrij zwaar. Zeker als het een tijd geleden is geweest dat je biologie hebt gehad. De opleiding bestaat uit vrij veel ‘droge’ theorie, en soms is het wel een beste klus om dit in je hoofd te stampen. Het vele reflecteren vind ik ook niet altijd even prettig, maar door constant kritisch te moeten zijn, heb je wel het gevoel dat je de zorg aan het verbeteren bent.

Lees het verhaal van Inge-Marije over haar stage bij personen met dementie

Ik heb stage gelopen op een PG-afdeling. Dat wil zeggen, een afdeling voor mensen die dementerend zijn. Op school waren er enkele lessen besteed aan de dementerende oudere, maar ik had nog geen praktijkervaring. Ik vond het in het begin dan ook erg spannend. Maar nu mijn stage erop zit kan ik zeggen dat ik erg veel geleerd heb, zoals dat je je moet aanpassen aan hun tempo en dat je geduld moet hebben. Verder heb ik veel geleerd over de verschillende benaderingswijzen van mensen. Je kunt zulke mooie dingen bereiken als je ze rustig en op passende wijze benadert. Zo was er een mevrouw die eigenlijk altijd een beetje afwezige indruk maakte. Ze lachte niet en reageerde niet op vragen of opmerkingen. Ik had in haar dossier gelezen dat ze vroeger altijd heel druk was met haar gezin en de kleinkinderen en dat ze erg zorgzaam was. In de huiskamer hebben we een babypop liggen. Deze heb ik bij haar op schoot gelegd. Ze reageerde er meteen op door hem te gaan wiegen en zachtjes voor hem te gaan zingen. Dat vond ik zo bijzonder! Later vertelde haar man mij dat hij haar al lange tijd niet zo blij had gezien en dat het hem goed deed. Ik ben die dag met een enorme glimlach naar huis gegaan. Natuurlijk waren er soms ook moeilijke momenten. Iemand die dement is kan ineens heel erg boos worden. Zo heb ik bijvoorbeeld een paar keer een klap gehad. Zeker in het begin vond ik dat erg moeilijk. Maar ook daar leer je mee omgaan en het weegt voor mij niet op tegen de mooie momenten die je met de bewoners kunt beleven

Lees het verhaal van Lisa over haar derdejaarsstage in de verslavingszorg

Uitdagende doelgroep
Verslaafden staan over het algemeen bekend als mensen die vaak een weerwoord hebben, profiteren van de maatschappij, die vies zijn en onvriendelijk. Dat hoor ik ook in mijn omgeving.  Ik vind het juist een uitdagende doelgroep en daarom solliciteerde ik naar de stageplek op de afdeling methadonverstrekking bij VNN (Verslavingszorg Noord Nederland) in Drachten.

Luisterend oor
Mensen die methadon krijgen, zijn of waren verslaafd aan heroïne. Verslaafden kunnen zich aanmelden met een verwijsbrief van de huisarts en heroïne moet aan te tonen zijn in de  urine. Op de dag van de verstrekking nemen zij onder toezicht van de verpleegkundige hun methadon in. Voor de overige dagen krijgt de cliënt de methadon mee naar huis in zogenaamde baxters (zakjes medicatie). Tijdens de verstrekking praat je niet alleen met de cliënt over de methadon. Je bespreekt ook bijgebruik, financiën, justitiële zaken, huisvesting, dagbesteding, werk, somatische problemen, psychische problemen, medicatie en het sociaal netwerk. Eigenlijk praat je over van alles. Je bent een luisterend oor en probeert de cliënt zo veel mogelijk te helpen. Ligt het buiten het verpleegkundig vakgebied, dan kun je de cliënt doorverwijzen. Je bepaalt ook met de cliënt doelen. Die zijn meestal klein en haalbaar.

Rapporteren en bijhouden
In het begin van de stage heb ik een basiscursus verslavingszorg gevolgd en scholing gekregen over het ‘User-systeem’. Dit is een elektronische patiënten dossier. Hier wordt alles in gerapporteerd en opgeslagen: de verstrekking, je mailtjes, telefoontjes, de deelplannen die je schrijf en de evaluaties. Ook houdt je je agenda hierin bij. Dit is allemaal erg belangrijk, want de zorgverzekering wil namelijk dat alles wordt vastgelegd vanwege de vergoeding.

Ook ellendige situaties
Het werk is heel divers en erg leuk. In de ochtend zijn de verstrekkingen en ‘s middags worden de regelzaken gedaan: deelplannen  maken, halfjaarlijkse evaluaties, tellen van de methadonkoffer en de huisbezoeken. Die bezoeken vind ik het leukst om te doen. Je hebt dan een compleet beeld van de cliënten. En je merkt hoe ze zijn als ze in hun eigen omgeving zijn. Minder leuk is dat je ook veel ellende tegen komt. Bijvoorbeeld verwaarlozing van kind(eren) van verslaafde ouders.

Iedereen aanraden
Door deze stage is het mij duidelijk geworden dat het iedereen kan overkomen verslaafd te raken. Mensen kiezen er niet voor om verslaafd te raken! Heel veel cliënten hebben psychische problemen, een laag of juist een hoog IQ en/of hebben traumatische gebeurtenissen meegemaakt. Ze voelen zich niet begrepen en weten vaak zelf ook niet hoe ze met hun verslaving om moeten gaan. Ik zou het iedereen aanraden om een keer stage te lopen of om een keer mee te kijken bij verslaafden. Al is het maar om een eerlijke mening te vormen over de doelgroep.

Lees het verhaal van Hilda over haar derdejaarsstage in Gambia

Verpleegkundige stage in het buitenland Afrika heeft mij altijd al getrokken en ik wilde graag iets buiten mijn comfortzone doen. Daarom koos ik voor de minor International Sustainable Development (ISD) en voor een verpleegkundige stage in een Health Centre in het plaatsje Brikama. Verpleegkundigen in Gambia hebben hele andere werkzaamheden dan die in Nederland. Zo zorgt daar de familie voornamelijk voor de patiënt. Denk daarbij aan wassen, aankleden en eten geven. De verpleegkundigen verrichten vooral ‘verpleegkundige’ handelingen, zoals medicijnen toedienen, infusen prikken en infuusvloeistof aanhangen, wegen, katheters inbrengen en zuurstof geven.

Ik heb heel veel meegemaakt. Leuke, maar ook schrijnende situaties. Zo lagen er op de kraamafdeling twee baby’tjes die beide zuurstof nodig hadden. Er was op dat moment maar één zuurstofapparaat beschikbaar. Het baby’tje met de meeste kans op overleven kreeg de zuurstof toegediend. De Afrikaanse cultuur is in zo veel opzichten anders dan de onze, ik zag elke dag weer dingen die nieuw en indrukwekkend waren. Ik kijk terug op een hele leerzame periode, waarin ik zowel als persoon als verpleegkundige gegroeid ben!